خواجه نصير الدين الطوسي
251
تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )
و بنافه اعتبار نشايد كرد ، از بهر آنكه در نافه نيز خيانت مىكنند ، بسوزن در وى ( مى ) آگنند . و اگر در نافه جو يا گندم يا بند « بد باشد « 1 » » . و مشكفروشان گويند آهو جو خورده است ، دروغ گويند ، آن نشان خيانت باشد . و اگر خون يابند ، دليل آن باشد كه نافه زود شكافتهاند ( پيش از يك سال ) . و اگر مشك سفيد باشد ، دليل آن بود كه نافه نم يافته باشد « 2 » ، و مشك تباه شده . و خيانت مشك بسيار بود « احتياط تمام بايد كرد . » « 3 » خاصيّت مشك ، بزهرها سود دارد . و در داروهاء چشم كنند ، و در مفرّحات به كار دارند ، « و در مزاجهاء سرد استعمال كنند « 4 » » . ] و مضرّت حدّت « 5 » مشك بكافور دفع شود « 6 » .
--> ( 1 ) - تنها در - ع - است ( 2 ) - ( باشد ) در - م - نيست ( 3 ) - تنها در - ع - است ( 4 ) - م : به كار دارند - آنچه در ميان علامت گذارده شده در - ج ، ن - نيست - و از صفحهء 349 سطر 17 تا اينجا از نسخهء ب افتاده است ( 5 ) - ع : و مضرت و حدت ( 6 ) - ب : دفع توان كرد .